چند سال پیش نشستم و برای خودم منشور عقایدی تدوین کردم. در آنجا خودم را در محدوده سه وطن سیاسی فرهنگی دینی تعریف کرده بودم. با گسترش دامنه مطالعات در سالهای اخیر نظرم اندکی جامع تر شد و هر سه وطن را در یک وطن جمع کردم. سوال: اصلا چرا وطن مقدس است؟ پاسخ: انسان هستی خود را از موطن می گیرد. از عصاره هایش می خورد و می نوشد و از مردمانش می آموزد. این بذل و بخشش وطن در انسان عشق را بر می انگیزاند و مسئولیتی بر گردن او می نهد. انسانی که به وطن عشق نورزد و آن را هیچ بشمارد را مزدور گویند. مادر وطن است چرا که انسان را از شیره جانش بهره مند میکند و نخستین آداب انسان بودن

کتاب در پهنه سکوت داتو سری دکتر وی جی اسواران با ترجمه میثم ملکی چاپ انتشارات بادبادک یکی از کتاب های زمینه روانشاسی خود تربیتی که موضوع آن اشاره به پرورش درونی در سکوت دارد. مورد تصویر روی جلد آن که یک گل نیلوفر آبیست چنین میگویند: وجی اسواران معتقد است همانگونه که نیلوفر آبی در میان باتلاق های پر از گل و لای زیبایی خود را شکوفا میکند انسان ها شاخص نیز در بحران ها و تنش ها ارزش وجودی خود را بروز میدهند." آن چه از این مطلع بر می آید کتاب فوق مجموعه ای از تمرین هاست که در محیط سکوت تجویز میشوند تمرین هایی مانند هدف نویسی و اندیشه و ... مطلب مبنایی این ک

به تازگی به این شیوه از رهنوردی دلبستگی پیدا کرده ام. شیوه ای نه چندان نوین که می خواهم آن را در سنجه ای کوچکتر بیازمایم و اگر پسند شد و در توانم بود (اه فارسی سره نوشتن چقده سخته...) اگه تونستم دوست دارم یه سفر طولانی رو آغاز کنم.سفر با دوچرخه فک میکنم سفر با دوچرخه پر هیجان ترین گونه سفر هستش معمولا ما وقتی تصمیم میگیریم بریم یجایی و گردش کنیم مثلا تصمیم میگیریم بریم اصفهان، سوار ماشین میشیم بابا جاده قدیمی تهران رو نمیپسنده و دوست داره وارد آزاد راه بشه وارد آزاد راه میشی و با سرعت 120 تا چند ساعته میرسیم تهران و بعد وارد بزرگراه اصفهان میشیم و چند سا

راستش را بخواهی از اسباب کشی متنفرم. گرچه عاشق تنوع و تجربه چیز های جدید هستم اما وقتی مجبور میشوم همه کتاب ها و اسباب رو داخل کارتون بریزم و چند روز هی به این طرف و آن طرف جا به جا کنم تا دوباره بچینمشان... راستش آدم سرسام می گیرد.خانه جدیدمان را خوش یمن میدانم. خیابان مولانا مجتمع مولانا مگر کسی هست که عاشق مولانا باشد و از این آدرس خوشش نیاید. چند روزی در گیری های فکری حول جابجایی پروژه و دانشگاه و کار ذهنم را کاملا مشغول خود کرده احتمالا تا مدتی درون خودم باشم و به اینترنت هم نیایم. فعلا تا بعد